Zespołu Wolna Grupa Bukowina nie trzeba chyba nikomu przedstawiać. To prawdziwa legenda piosenki turystycznej. Swoje pierwsze kroki stawiali w latach 70. na deskach Giełdy Piosenki w Szklarskiej Porębie, gdzie, jak plotka niesie, wystartowali głównie ze względu na serwowane tam bezpłatne posiłki dla uczestników konkursu wykonawców. Przez zespół przetoczyło się kilkudziesięciu muzyków, jednak ten najważniejszy, Wojtek Belon zmarły w latach 80., zakorzenił się w atmosferze tej muzyki najmocniej, choć muzycy tworzący dziś skład Bukowiny stanowią jakość samą w sobie, wprowadzając prawdziwe bogactwo brzmień w Bukowinowe progi.

Marek Andrzejewski znany jest jako jeden z filarów lubelskiej grupy Federacja (dawniej Lubelska Federacja Bardów), którą założył wraz z przyjaciółmi w 1999 roku. Posiada jednak również ciekawy dorobek autorski. W połowie lat 90. zdobył szereg nagród na festiwalach studenckich. W 1995 wraz z przyjaciółmi pod szyldem Grupa Niesfornych nagrał pierwszą płytę. Marek Andrzejewski ma na koncie jak dotąd dwie autorskie płyty, są to nagrana w 1997 roku Trolejbusowy Batyskaf (teledysk z tej płyty gościł później w gorącej dziesiątce Muzycznej Jedynki) oraz Dziesięć Pięter z 2003 roku.

NARESZCIE SUKCES - tak wiosną 1976 r lubelska prasa powitała powracającą ze słynnej YAPY grupę WĄTLI KOŁODZIEJE. Po sukcesie na GIEŁDZIE PIOSENKI TURYSTYCZNEJ "BAKCYNALIA 76", zdecydowali się wyruszyć w Polskę. Wyruszyli i przywieźli główną nagrodę - za piosenkę NA ROZTOCZE. Sukces powtórzyli w 1977 r. dodając do nagrody za najlepszy zespół festiwalu YAPA 77 -nagrodę publiczności. BAKCYNALIA i YAPA to najlepsze wspomnienia i najgłośniejsze brawa. W zespole mógł grać i śpiewać każdy, kto potrafił, chciał i miał czas. W Technikum Geodezyjno Drogowym, gdzie Józek i Jurek znaleźli zatrudnienie, powstały wspomagające zespół żeńskimi głosami Śpiewory i zwariowaną choreografią chłopaki z Niebieskich Rajduzów. Od początku istnienia kształt artystyczny zespołu tworzyli: Józef Kołodziejczyk - autor piosenek, z wykształcenia matematyk, Jerzy Szyszkowski - muzyk, Darek Głębowicz - ich były uczeń, a obecnie funkcjonariusz policji. Z zespołem związani byli: Jan Maria Kłoczowski - skrzypek, eseista i tłumacz, Tadeusz Jan Chmielewski - autor piosenek, dziś profesor Akademii Rolniczej w Lublinie, Andrzej Wasilewski - wieczny turysta - pracownik Urzędu Marszałkowskiego w Lublinie, nieodżałowani Jurek Kuna i Wojtek Łyżwa oraz wielu innych zauroczonych Bieszczadami i Roztoczem. Wędrowali, aż w końcu, zaśpiewali sobie, "do widzenia, . drogę swą dalej już znasz ." i rozstali się. Pozostały piosenki: "Czas powrotów", "Do widzenia", "Jej twarz" czyli Polsko- ruska madonna, która w 2002 r. znalazła się w złotej dwudziestce piosenek turystycznych trzydziestolecia) i inne przekazywane w turystycznej rodzinie z pokolenia na pokolenie. Jak każdy przekaz słowny, teksty i muzyka zaczęły dziwnie ewoluować. Dlatego Jurek i Józek, dziś (nie)stateczni starsi panowie, postanowili ratować słowa i melodie swoich piosenek. Przedsiębiorca - Marian Skulimowski, niegdyś filar Niebieskich Rajduzów, wsparł pomysł materialnie. Jurek zebrał tych co pozostali i nastali. Zespół Wątli Kołodzieje "reanimował" się.

Zespół powstał w roku 1977 w Akademickim Klubie Turystycznym KROKI w Szczecinie, choć od tego czasu w składzie naturalnie zaszły pewne metamorfozy. Jest laureatem takich festiwali, jak YAPA (pierwsze laury już w '78 roku), Bakcynalia, Bazuna, Włóczęga, Łajba, Śpiewające Żagle czy Festiwal Piosenki Studenckiej w Krakowie. Po 1985 roku muzycy zawiesili działalność, by po 15-tu latach powrócić do piosenki turystycznej. Wówczas to dorobek Do Góry Dnem został zarejestrowany na wydawnictwie płytowym - powstał album Rozmowy z piecem. Od tej pory zespół koncertuje regularnie :-)

Zdjęcie pochodzi ze strony zespołu.

EKT Gdynia czyli Elitarny Klub Turystyczny z siedzibą w Gdyni to jeden z najpopularniejszych zespołów grających muzykę żeglarską. Grupa powstała przed dwudziestu pięciu laty z inicjatywy Jana Wydry. Na swoim koncie ma już 5 albumów, w tym płyta live wydana z okazji 20-lecia EKT.

Fot. Jarosław Kruk.

Zatańcz zemną na polanie... Refren ten piosenki "Bez Jacków" zna prawie każdy. Nazwa "Bez Jacka" powstała w 1983 roku. Ale historia zespołu sięga jeszcze dalej, 1. poł. lat 70. Wówczas, w latach 70., zdążyli zdobyć już laury na festiwalach piosenki. W sierpniu 1983 zginął, pobity przez "nieznanych sprawców" jeden z filarów zespolu, Jacek Stefański. Wówczas do grupy przylgnęła dzisiejsza nazwa.

Zespół ten zaistniał na scenie w 1986 roku, z inicjatywy trzech wyznawców Bellona, Kaczmarskiego i rock'n'rolla. Od tego czasu zdążył już wydać 4 kasety magnetofonowe i kilka płyt CD. W ostatnim czasie "Słodki Całus..." koncertuje wraz z grupą "Bez Jacka", nadając jej kompozycjom niesamowity, rockowy wydźwięk. Owocem tej współpracy jest płyta "Ot tak, po prostu”.

Skład zespołu tworzą: Krzysztof Jurkiewicz (gitara, harmonijka, śpiew), Mariusz Kamper (gitara, śpiew), Jarosław Medyński (harmonijka ustna) i Jacek Jakubowski (akordeon, śpiew). W repertuarze znajdują się kompozycje czerpiące pełnymi garściami z tradycji folku i rocka, mówiące o rzeczach najprostszych, a zarazem najważniejszych. Z okraszonych dynamiczną muzyką wersów płyną słowa o miłości, przyjaźni, poezji, górach...

Ten rzeszowsko-krakowski zespół jest częstym bywalcem płyt wydawnictwa "W górach jest wszystko co kocham". Jego skład tworzą obecnie Grzegorz "Śmiały" Śmiałowski – znakomity gitarzysta oraz Robert Marcinkowski – krakowski poeta.

"Bez Zobowiązań" to przede wszystkim charakterystyczny, oryginalny styl. Poezja drży tutaj w takt gitarowych nut, niebanalne kompozycje karmią do syta muzyką i wersami strof. Nazwa zespołu mówi sama za siebie – mamy tu do czynienia z luźną grupą górskich przyjaciół, którzy od czasu do czasu ubarwiają koncerty urokliwymi pieśniami.

Zespół powstał w 1996 roku, jego egzotyczna nazwa oznacza w języku armeńskim "kocham cię". Specjalnością YesKiezSirumem są muzyczne eksperymenty, mieszanie folkowych i rockowych rytmów z różnych kultur. Klimat tworzy specyficzne instrumentarium – obok gitar, basu, pianina, akordeonu oraz perkusji brzmią również instrumenty tradycyjne takie, jak flety, duduk, trąbita, darabuka, melodica i fagot.

Żywy charakter muzyki wcale nie przekreśla jej wartości poetyckich, wręcz przeciwnie – użyte w charakterze słów wiersze Tetmajera i Leśmiana zyskują zupełnie nowe, magiczne brzmienie. Najbardziej znanym utworem YesKiezSirumem jest niewątpliwie "Nie będę się więcej bał, Anioły wokół mam".

Ten liczący już przeszło 10 lat zespół zdążył już wyrobić sobie mocną renomę w świecie piosenki turystycznej. Znany jest przede wszystkim za sprawą projektu "W górach jest wszystko co kocham...". Przez 10 lat swojej działalności zdążył przebyć już sporą metamorfozę muzyczną, choć pewne elementy ich repertuaru są niezmienne. To odniesienia do klasyków poezji Karpat, takich jak Jerzy Harasymowicz, oraz mocna skoczna muzyka, okraszona szaleńczymi solówkami na skrzypcach.